Bij Dries in Everbeek

De tocht ligt alweer bijna drie weken achter ons en het dak van mijn kidsmobiel ligt nog vol Everbeekse modder.
Om maar te zeggen: we zijn weer diep gegaan.
Diep in de modder, diep in onze ziel.
't Was fameus.

Ik herinner mij nootjes, gedroogd fruit en haverkoeken tot iedereen zich veilig genoeg voelde in de groep om chocolade en vieze snoepen boven te halen. De sloefkes van Dries, ondanks zijn afwezigheid zeer gastvrij, die gemaakt leken voor schapenvoetjes. De koriander in de overheerlijke soep. De binnenkant van mijn kap als de muren van een cel toen de regen niet meer stopte. Gloeiende wangen bij het haardvuur van 't Fameus Verleden. En nog veel meer.

Merci Rika en Dries.
Merci alle dappere schapen.