Op vraag van Nel;
Een vlucht door de Vlaamse Ardennen...
Met een paar damesachtige creaturen door de velden en bossen van de Vlaamse Ardennen gevlogen...
Doorspekt van mijmeringen op het 'Leven' en modder aan de bottines, als een contradictio in terminis onze omgeving onveilig gemaakt. Vooral de wielertoerist had wat schrik... (Met een vrouw of acht kan je toch wel behoorlijk dominant uit de hoek komen!)
En natuurlijk gingen de gesprekken dan ook weer over de ditjes en datjes van het moederschap, iets waar ik mij helaas niet kan in mengen, aangezien ik de geneugten van het moederschap (nog) niet ken.
Met twintig kilometer in de benen lijkt dat Grote Leven ironisch gezien makkelijker.
Vandaag zegevieren mijn stijve spieren en krakende botten, maar voor een zuurstofkuur doe ik ALLES (neen, niet Àlles), nederig als ik ben in een bosrijke omgeving.
Mijn vriendjes uit het Dierenrijk, ik mis ze nu al!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten